W centrum miejscowości Krutyń, w zabytkowej stodole mazurskiej znajduje się Muzeum Przyrodnicze Mazurskiego Parku Krajobrazowego. Kolekcja przyrodnicza muzeum liczy około 300 eksponatów zwierząt i stale się powiększa. Pomysłodawcą i wykonawcą ekspozycji siedliskowych jest Pan Maciej Głąbiński, strażnik Mazurskiego Parku. Wszystkie eksponaty wykonane są po mistrzowsku przez dr. Janusza Dynowskiego. Wśród eksponatów wyróżnia się kolekcja ptaków szponiastych. Znajdują się w niej bieliki stary i młody, a także z rozpostartymi skrzydłami, kilka myszołowów umożliwiających zwrócenie uwagi na zmienność osobniczą, para krogulców pozwalająca zauważyć dymorfizm płciowy u ptaków drapieżnych. W innej gablocie można zaobserwować zmienność dymorficzną na przykładzie gili, zięb i grubodziobów. Wielką sympatią zwiedzających cieszą się bociany. Gablota z sowami pomaga zapoznać się zwiedzającym z cechami przystosowawczymi tych ptaków do nocnej aktywności, a gablota z ptakami wodnymi umożliwia poznanie cech przystosowawczych do życia w środowisku wodnym. Dobrze prezentowana jest rodzina krukowatych: kruk, gawron, wrona siwa, kawka, sójka, orzechówka oraz barwna sójka. Dużym zainteresowaniem cieszą się kowalik, dzięcioły i pełzacze z powodu różnych sposobów zdobywania pożywienia. Preparaty żmii i zaskrońca uczą odróżniania tych gatunków. Bobry, wydry, a wśród małych drapieżników ryjówka malutka, uświadamiają właściwą wielkość tych ssaków. Zwierzęta, które trafiają do muzeum są najczęściej ofiarami przejechania, potrącenia lub zderzenia się z samochodami poruszającymi się po drogach Parku. Ptaki o dużej rozpiętości skrzydeł, jak bociany, łabędzie oraz drapieżne, często giną na liniach energetycznych. W sieci rybackie, czy kłusownicze zaplątują się i topią różne zwierzęta związane z wodami: bobry, wydry, ptaki wodne: kaczki, perkozy, perkozki i inne, a nawet żółwie błotne. Tylko część zwierząt nadaje się do preparowania, z powodu zbyt silnych obrażeń. Ginących zwierząt w wyniku ludzkiej działalności, często bezmyślnej, są miliony każdego roku. W Danii, Holandii, Niemczech, Francji, Stanach Zjednoczonych i innych krajach przeprowadza się specjalne badania, pozwalające stwierdzić ilość ginących zwierząt dziennie i w skali roku. Nie są to pełne dane, gdyż nie uwzględniają ofiar szybkiej kolei, pojazdów poruszających się po drogach gruntowych i leśnych. Ilość skłusowanych zwierząt można obliczyć jedynie szacunkowo. Konające na poboczu lub w pasie przydrożnym zwierzęta są niezauważalne. W Polsce podejmowano pierwsze próby liczenia jeży i płazów przejechanych na drogach. W części historycznej muzeum poznajemy przeszłość Krutyni, uwiecznioną na starej fotografii. Czytamy też o życiu i twórczości Karola Małka, znanego działacza mazurskiego, pisarza, folklorysty, publicysty i nauczyciela. Napisał on m.in.: „Jest dąb nad Mukrem”, „Polskie są Mazury” oraz ”Jutrznię mazurską na Gody”. W muzeum organizowane są również wystawy o tematyce przyrodniczej, na których prezentowane są prace plastyczne uczniów szkół z terenu Parku.

Adres: 11-710 Piecki, Krutyń 66, tel: 89 742 14 05

 

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to.

Zrozumiałem